Mobile Riverine Force

Posted: 14/10/2011 in ELINT

PBR (Patrol Boat, River), typ rzecznej łodzi patrolowej, który pojawił się w grze Men of War: Vietnam (a wcześniej także w Battlefield Vietnam, CoD: Black Ops oraz w innych, mniej popularnych grach) jest bardziej, aczkolwiek prawdopodobnie nieświadomie znany ze sławnego filmu „Czas Apokalipsy” (1979, reż. Francis F. Coppola, występują m.in. Martin Sheen, Harrison Ford, Marlon Brando, Laurence Fishburne, Dennis Hopper).To właśnie „Pibberem” główni bohaterowie tego filmu przedzierali się do Kambodży żeby zlikwidować zbuntowanego pułkownika.

Te nieduże i niepozorne łodzie bojowe (wyporność 8 ton, dł. 9,8 m, szer. 3,5 m, prędk. max. 53 km/h, załoga 4 żołnierzy) były trzonem i są najbardziej znanym typem łodzi użytkowanych przez Mobile Riverine Force. MRF,  amerykańska flotylla rzeczna powstała w wyniku współpracy US Army oraz US Navy i operowała w delcie rzeki Mekong w latach 1967-1972. Flotylla ta powstała na bazie doświadczeń Francuzów walczących wcześniej w Indochinach. Wojna w Wietnamie kojarzy się głównie z walkami w dżungli, śmigłowcami Huey, pułapkami na żołnierzy i napalmem. MRF była równie ważnym elementem tego konfliktu, tylko że dużo mniej znanym. Był to ostatni znany przykład zastosowania bojowego flotylli rzecznej w konfliktach zbrojnych.

(zdjęcie satelitarne delty Mekongu)

Wietnam to kraj z gęstą siecią rzek zasilaną przez deszcze monsunowe. Największe z nich to znajdująca na północy kraju Żółta Rzeka i na południu Mekong. Ich rozległe delty stanowią przeważającą część nisko położonych obszarów, zajmujących ok. 25% terytorium tego państwa. Specyfika tych obszarów spowodwała, że rozwinął się na nich transport rzeczny, który jest tam lepszym sposobem dostarczania ładunków na większe odległości niż transport lądowy (drogowy). O wiele większe znaczenie miał on podczas wspomnianej wojny, podczas której rzekami delty Mekongu (Mekong na dwie odnogi: Mekong i Bassac, w dalszym biegu rzeka ta dzieli się na sześć odnóg, a Bassac na trzy) łodziami dostarczane było zaopatrzenie dla oddziałów Wietkongu walczących z Amerykanami w Wietnamie Południowym. Zwalczanie tych uzupełnień (na patrolach), po to by zmniejszyć aktywność wroga było jednym z głównych zadań MRF.

Zdjęcie przedstawiające sprawdzanie jednej z cywilnych łodzi podczas patrolu.

Do pozostałych, nie mniej ważnych zadań tej flotylli należało m.in. wsparcie ogniowe żołnierzy na lądzie, dostarczanie amunicji do wysuniętych posterunków, przerzucanie żołnierzy 2 Brygady 9 Dywizji Piechoty przydzielonej do niej, oczyszczanie rzek z min i misje specjalne. Aby je skutecznie wykonywać MRF użytkowało aż kilkanaście typów łodzi bojowych. Pośród nich było kilka typów mniejszych od PBR, w tym łodzie dla żołnierzy sił specjalnych, ale większość z nich była znacznie większa. Jednym z tych większych typów był Monitor/CCB (długość 18,6 m, szerokość 5,3 m, zanurzenie 1 m, wyporność 83 tony, załoga 11 żołnierzy, prędkość max. zaledwie 16 km/h) – najpotężniej uzbrojona łódź w całym licznym asortymencie, posiadająca do 7 stanowisk ogniowych broni powyżej kalibru 7,62 mm i najbardziej opancerzona (z dodatkowym pancerzem prętowym). Jedna z wersji tej łodzi była uzbrojona nawet w haubicę 105 mm, podczas gdy najpotężniejszym uzbrojeniem reszty było działko kalibru 40 mm.

Wspominając Monitora nie można zapomnieć o jego specjalnym wariancie, jakże trafnie nazwanym „Zippo”, który był uzbrojony w 2 miotacze ognia o zasięgu 180 metrów. Wachlarz uzbrojenia, jakie można było zamontować na jednostkach wodnych flotylli był równie bogaty jak typy łodzi bojowych. Od zwykłych karabinów maszynowych kal. 7,62 mm poprzez takie same sytemu Gatlinga, karabiny maszynowe kal. 12,7 mm, zdwojone tego samego kalibru, granatniki kal. 40 mm, działka kilku kalibrów, moździerze też kilku kalibrów, potężne miotacze ognia, wieloprowadnicowe wyrzutnie rakiet 3,5 cala, haubice kal. 105 mm do dział-wyrzutni kal. 152 mm.

Jakby tego było mało to niektóre bronie były łączone w jeden system, tak jak powyżej na rysunku oraz w wieżyczkach bojowych. Oprócz tego większe pociski mogły być kilku rodzajów np: z białym fosforem czy też szarpnelowe. Rodzajów uzbrojenia wykorzystywanego przez MRF uzbrojenia jest więcej niż można było się spodziewać i arsenał ten prezentuje się bardzo interesująco.

Wracając do jednostek nawodnych to żołnierze służący w MRF pływali oprócz na klasycznych, wypornościowych łodziach także na bardzo szybkich i unikalnych konstrukcjach jak wodoloty (prędkość max. ponad 74 km/h) czy poduszkowce (prędkość max. ponad 111 km/h).

Główna baza amerykańskiej flotylli rzecznej znajdowała się na lądzie ale większość jej sił rozmieszczona była okrętach desantowych z II WŚ dostosowanych do nowych ról w sporej odległości od brzegów. Odizolowanie się od lądu jest cechą charakterystyczną MRF. Dzięki zastosowaniu takiego rozwiązania jej „pływające bazy” były bardziej bezpieczne od tych na lądzie, do których wróg mógł wejść i zdobyć. W tym przypadku mógł je tylko ostrzelać i to tylko z broni większego kalibru. Dostanie się  nieprzyjaciela do tych dobrze uzbrojonych okrętów stosunkowo wolnymi łodziami było praktycznie niemożliwe.

„Riverines” w wolnym od akcji bojowych czasie żyli i mieszkali na okrętach-bazach, które spełniały funkcję nadbrzeża dla łodzi bojowych albo w pływających barakach. Duże okręty i mniejsze jednostki bojowe naprawiano przy pomocy przebudowanych wcześniej do tej roli okrętów. W posiadaniu MRF były także duże okręty uzbrojone w liczne podwójne wyrzutnie rakiet niekierowanych kal. 130 mm (LSM(R)-401 Class Landing Ship Medium (Rocket)) pełniące rolę pływającej artylerii rakietowej wykorzystywanej do ostrzeliwania pozycji wroga.

Flotylla posiadała także własne śmigłowce transportowo-uderzeniowe (Helicopter Attack Squadron (Light) Three „Seawolves” na UH-1B Huey), wykorzystywane do transportu żołnierzy oraz wspierania ich walki ostrzałem z powietrza. W ich przypadku także nie mogło być inaczej i także bazowały na okrętach. Wszystkie te rodzaje dużych okrętów były silnie uzbrojone w małokalibrową artylerię (działka kal. 20 i 40 mm), które broniły ich przed atakiem wroga.

Także na wodzie, na specjalnych platformach Amerykanie rozmieścili część swojej artylerii lufowej.

Jak widać Mobile Riverine Force była bardzo ciekawym tworem wojskowym, bez podobnego odpowiednika w przeszłości. Siły tej flotylli uczestniczyły w operacjach Game Warden (zmasowany atak na porty Wietkongu znajdujące się na obszarze delty Mekongu) i Market Time (blokada wybrzeża Wietnamu Południowego). Odegrała ona kluczową rolę w ofensywie Tet (atak armii Wietnamu Północnego na znajdującą się w rękach Amerykanów część kraju zakończony niepowodzeniem).

Komentarze
  1. internetowy pisze:

    Taki jak z filmu „Czas Apokalipsy” .)

  2. Onibe pisze:

    sporo ciekawych informacji. O znaczeniu sił rzecznych wiedziałem, ale na przykład w ogóle nie zdawałem sobie sprawy z istnienia baz okrętowych, o platformach artyleryjskich nie wspominając. Niesamowity detal!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s