2 zimnowojenne projekty artylerii lotniczej.

Posted: 13/07/2012 in pozostałe

Po II Wojnie Światowej, podczas której pojawiło się kilka samolotów uzbrojonych w działa znacznie większego kalibru niż obecnie stosowane w lotnictwie, wprowadzono do uzbrojenia tylko jeden typ statku powietrznego, który można do nich zaliczyć. Jest nim nie kto inny, jak sławny gunship AC-130, który oprócz działka kal. 40 mm w późniejszych wersjach rozwojowych otrzymał haubicę kal. 105 mm. Nie oznacza to jednak, że nie powstało więcej projektów lotniczych, uzbrojonych w działo dużego kalibru. W pierwszej połowie Zimnej Wojny, gdy kierowane pociski rakietowe p-z nie były jeszcze powszechnie dostępne dla śmigłowców i samolotów, takie uzbrojenie artyleryjskie było bardzo atrakcyjnym orężem dla lotnictwa wspierającego wojska lądowe. Co więcej, w tej kwestii nie ograniczano się wyłącznie do samolotów. Oto 2 takie najbardziej znane projekty.

1. CH-47C Helicopter Aerial Artillery Weapon System

(jedna z wizji artystycznych CH-47C HAAWS) 

Ten bojowy Chinook miał posiadać bardzo silne uzbrojenie artyleryjskie, jak na śmigłowiec i znacznie potężniejsze niż można było dla niego przewidzieć. Stanowić je miało aż 2 haubice i to kalibru aż 105 mm. XM204, jak były one oznaczone, planowano umieścić na zewnątrz kadłuba, na sponsonach znajdujących się po obu jego bokach. Miały się one charakteryzować zredukowanym o 70% odrzutem, w porównaniu do innych haubic tego samego kalibru z tamtego okres i posiadać szybkostrzelność wynoszącą 30 pocisków/min. Zapas pocisków do nich miał wynieść 96 sztuk. Do ich obsługi przewidziano 9 żołnierzy, którzy za pomocą pneumatycznego systemu dosyłania amunicji mieli ją dostarczać do automatów ładowania. Trudno jest sobie wyobrazić, by te haubice były jedynym uzbrojeniem CH-47C HAAWS. Wątpliwe jest, żeby zabrakło standardowego uzbrojenia obronnego śmigłowców, jakimi są karabiny maszynowe. Jak widać na powyższym rysunku prawdopodobnie brano też pod uwagę dodatkowe uzbrojenie, na przykład w postaci wieloprowadnicowych wyrzutni rakiet niekierowanych.

Więcej rysunków poglądowych i info (ENG)

(rozmieszczenie uzbrojenia w ACH-47A)

Co ciekawe, uderzeniowa wersja tego świetnego śmigłowca transportowego została jednak zrealizowana, ale w dużo mniejszej skali, jako ACH-47A (Attack Cargo Helicopter), znany także jako „Guns A Go-Go”. Podczas wojny w Wietnamie przebudowano do tego wariantu 4 maszyny, które uzbrojono w 5 karabinów maszynowych kal. 7,62 mm lub kal. 12,7 mm, 2 działka kal. 20 mm, 2 zasobniki każdy z 19 rakietami kal. 70 mm lub 2 zasobniki z karabinami maszynowymi kal. 7,62 mm i granatnik automatyczny kal. 40 mm.

2. OV-10 Bronco uzbrojony w działo bezodrzutowe.

Bronco” to udany amerykański lekki samolot szturmowy i rozpoznawczy. Zdolny do korzystania z prowizorycznych lądowisk, został z powodzeniem wykorzystany bojowo podczas wojny w Wietnamie, gdzie wykonywał wiele odmiennych zadań m.in. wypatrywał zgrupowań wroga, eskortował śmigłowce, zapewniał wsparcie ogniowe żołnierzom walczącym na lądzie. Poza różnymi urządzeniami do obserwacji, pod swoimi 7 belkami uzbrojenia (2 podskrzydłowymi i 5 podkadłubowymi) może przenosić bardzo szeroki asortyment uzbrojenia (różnego kalibru rakiety niekierowane, bomby małego wagomiaru, działka jedno i wielolufowe, pociski p-p krótkiego zasięgu, później także przeciwpancerne pociski kierowane). Dzięki niemu samoloty te mogą atakować praktycznie każdy rodzaj celu, jaki można spotkać na polu walki.

Pomimo tego, że jak na samolot takiej klasy OV-10 mógł być bardzo silnie uzbrojony, pojawił się plan jeszcze większego zwiększenia jego siły ognia, polegający na zamontowaniu pod kadłubem działa bezodrzutowego M40 kal. 106 mm z automatem ładowania. Za jego zastosowaniem przemawiało jeszcze to, że w tamtym czasie pociski do niego miały większą siłę rażenia niż najlepsze rakiety, jakie mógł przenosić Bronco i były od nich znacznie tańsze. Kilkadziesiąt ich sztuk planowano umieścić w znajdującej się za kabiną pilota ładowni. Działa te, zamontowane na pojeździe wsparcia ogniowego M50 Ontos, dowiodły swojej skuteczności w zwalczaniu umocnień i pojazdów bojowych wroga, więc gdyby te samoloty otrzymały ten oręż, to stałyby się jeszcze groźniejszą bronią.

(testy OV-10 uzbrojonego w działo bezodrzutowe)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s