Pionowzloty cz.1 – VATOL.

Posted: 31/12/2012 in Uzbrojenie i Wyposażenie

Sukhoi Shkval

Na dobre prace nad pionowzlotami, czyli samolotami pionowego startu i lądowania rozpoczęły się pod koniec II wojny światowej. W ten sposób III Rzesza chciała uniezależnić lotnictwo myśliwskie (przechwytujące) od lotnisk, które były jednymi z głównych celów nalotów. Po rozpoczęciu Zimnej Wojny, kiedy broń jądrowa ułatwiła ich niszczenie i pojawiła się możliwość wykorzystania takich samolotów na okrętach, zostały one zintensyfikowane. Tą bardzo przydatną zdolność próbowano osiągnąć na różne sposoby, a najciekawszym z nich jest Vertical Attitude Take Off and Landing, czyli start i lądowanie w pozycji pionowej (Harrier, czy F-35B dokonuje tego z pozycji horyzontalnej). Takie pionowzloty nazywa się tailsitter-ami, a w poniższym zestawieniu zaprezentowane zostały rodzaje, jakie można spośród nich wyodrębnić.

/grupa 1 – skrzydło zwykłe/

T1.1 – bezogonowiec

Rosja – Sukhoi Shkval, USA – Ryan Model 38, Francja – NORD 1500 Griffon

Miejsce w kabinach tailsitter-ów piloci mieli zajmować albo gdy znajdowały się one w pozycji pionowej (jak w XFV-1 Pogo) albo gdy (po zakończeniu przygotowań do lotu) znajdowały się na specjalnych platformach ustawiających je w takiej pozycji (jak w C450).

T1.2 – bezogonowiec, przechylany nos (ang. tilt nose)

Focke Wulf FW 860

Poszczególne etapy startu i lądowania.

konstrukcja podwozia, grafika #2, grafika #3

FW 860 zwraca na siebie uwagę tym, że dzięki zastosowanym w nim rozwiązaniom technicznym, sam mógł się ustawić do pozycji startowej/powrócić do horyzontalnej.

T1.3 – z usterzeniem poziomym, przechylany nos

„North American Tailsitter 2”

T1.4 – latające skrzydło

„Novel Air Concept”

grafika #2, grafika #3

Jest to współczesny projekt uzbrojonego, bezzałogowego statku powietrznego łączącego w sobie cechy śmigłowca i samolotu. Startować i lądować pionowo ma on za pomocą składanego wirnika, a lot poziomy ma się odbywać dzięki silnikowi odrzutowemu.

– : – : – : –

/grupa 2 – skrzydło w formie pierścienia/

(pierścieniopłat lub koleopter, ang. coleopter, annular/ring/closed wing aircraft)

T2.1 – bezogonowiec

SNECMA C450

T2.2 – bezogonowiec, przechylany nos

Convair Model 49

Pionowzlot turbośmigłowy.

T2.3 – z usterzeniem poziomym

Heinkel Lerche II

Pionowzlot turbośmigłowy.

– : – : – : –

/grupa 3 – wykorzystujące pionową platformę startową/

T3.1 – z usterzeniem poziomym, przechylany nos

model wersji F-16, w której miał on być tailsitter-em

Etapy lądowania.

T3.2 – bezogonowiec

Prawdopodobnie jedna z wersji Vought (LTV) SF-121.

Brak nachylanego nosa, który bardzo pomagałby pilotowi podczas podchodzenia do lądowania (-> F-16) wskazuje na to, że taki samolot lądowałby konwencjonalnie.

T3.3 – składany kadłub

Grumman G-674 „Nutcracker”

etapy startu i lądowania, zdjęcia + info

Nutcracker to bardziej rozwinięta idea pionowzlotu z ruchomą częścią kadłuba (nosem). W tym przypadku odchylana miała być znacznie większa jego część. Start i lądowanie takiego samolotu miał odbywać się za pomocą specjalnego systemu dokującego. Dodając do tego instalację do chwytania tylnej części kadłuba można by było odtwarzać ich gotowość bojową (uzupełniać paliwo i uzbrojenie) bez konieczności lądowania, podobnie jak w przypadku systemu Skyhook przewidzianego dla myśliwców Harrier.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s